De PKN heeft komend seizoen het thema meegegeven “Beweeg mee”. Deze woorden hebben onze startzondagcommissie geïnspireerd tot een mooie mix aan activiteiten en ontmoeting en ik heb er dan ook zin in om te starten. Tegelijk, en dat heeft me best bezig gehouden afgelopen week, is er ook best wat kritiek geweest op deze gekozen thematiek “beweeg mee”. Collega Ad van Nieuwpoort, auteur van o.a. het boekje ‘Buig niet’ heeft er in Trouw een stevig artikel aan gewijd. De kern daarvan is: wat nou, beweeg mee? Juist in deze tijd moet de kerk niet met alle winden meewaaien en maar beetje meebewegen met de waan van de dag. Juist niet! Biedt tegengeluid. Biedt tegengif! Kijk eens naar die vreselijke opkomst van de AfD in Duitsland. Bonhoeffer (een kritisch theoloog in Duitsland tijdens WOII) zou zich omdraaien in zijn graf. Haat en nijd omtrent asielzoekerscentra, de normalisering van allerlei extreme vormen van denken onder de noemer ‘vrijheid van meningsuiting’. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Niet meebewegen, maar stevig staan voor dat wat Liefde, Vrede, Vergeving, Verbondenheid is en betekent. De revolutie uitroepen, maar dan wel een hemelse revolutie. Van Godswege. Laat úw koninkrijk komen! Úw wil geschieden…
Hoe ziet dat er dan uit? Tja, dan mogen we terug naar de boodschap die Jezus deelde en voortleefde. Sterker nog, Jezus heeft een heel kort en krachtig manifest overgedragen, welke nog steeds, tot op de dag van vandaag, wereldwijd en dagelijks uitgesproken wordt: Het Onze Vader. En meteen al in het begin een statement Onze Vader. Daar zit al een hele wereld achter, waar we komende zondag met elkaar over gaan nadenken.
Natuurlijk roept het aanspreken van God als vader meteen aardse vaders in herinnering. Dat is immers onze referentie. En dat is ook meteen heel dubbel. Niet iedereen heeft een prettige herinnering aan de eigen vader. Of, helemaal geen herinnering. Of de vader is niet meer. Zondag horen we hoe Jezus’ aanspreken van God als Vader, onze aardse associaties overstijgt. Wat niet wegneemt dat je er nooit helemaal los van kunt komen. Mijn vader zou deze week 77 zijn geworden. Mijn vader, die rust aan het hart van God de Vader, dat troost.
Ik hoop u en jullie te ontmoeten komende zondag. Het lijkt er wat op dat het een natte dag is qua weer… maar wie weet… Aan inzet en enthousiasme geen gebrek, dus weet je van harte welkom!
Zie je zondag
Rolinka