Dansen met je ogen dicht

“Het is soms gewoon dansen met je ogen dicht.” Met die woorden raakte Rolinka Klein Kranenburg de kern van de laatste bede uit het Onze Vader: bevrijd ons van het kwaad. Ze nam ons mee naar de woestijn, waar Jezus hongert, beproefd wordt en toch een andere weg kiest —…

Meer lezen

Laat me mijn eigen gang gaan

“Laat me mijn eigen gang maar gaan” — het is de zin die door de hele viering klinkt, gezongen door Ramses Shaffy en Liesbeth List, en tegelijk de rode draad in de overweging van Martin Snaterse. Hij neemt je mee naar het theaterstuk van Joris Linssen over een Oezbeeks gezin…

Meer lezen

Zwemmen in een oceaan van genade

“Vergeef ons onze schulden, zoals ook wij onze schuldenaars vergeven.” We zeggen het zo casual, zegt Rolinka — soms struikel je wat over de woorden. Maar er zijn mensen die elke keer vastlopen op juist deze beden. Omdat het te zwaar voelt, te groot, te onhaalbaar. In de viering van…

Meer lezen

Tieners nemen de kerk over

“Rolinka, leg die microfoon maar neer. Stap langzaam naar achter en maak plaats.” Zo begon deze bijzondere zondag: de tieners van de Veenkerk namen de dienst letterlijk over. Ze leidden het kyriegebed, stelden vragen aan het publiek, kozen het thema — en dat thema was niet mis: hoe ga je…

Meer lezen

Brood dat niet opraakt

‘Geef ons heden ons dagelijks brood — maar letterlijk staat dat er niet.’ Rolinka ontdekte dat het Griekse woord je ook kunt vertalen als brood dat niet opraakt. Brood van vandaag én morgen, brood van genoeg, niet meer en niet minder. Dat klinkt eenvoudig, maar ze maakte duidelijk dat dit…

Meer lezen

Kikkers, muggen en de God die wint

“De wereld kantelt. En eerlijk gezegd word ik daar ook wel eens moedeloos van.” Jos van Oord begon deze viering met een verrassend eerlijke bekentenis — geen geruststellend praatje, maar een man die zelf ook soms de krant dichtslaat. Vanuit die eerlijkheid nam hij de gemeente mee in een eigenzinnige…

Meer lezen

God vastzetten lukt toch niet

“Dingen die we zelf hebben gemaakt en die vervolgens macht over ons krijgen” — Rolinka legt de vinger op een pijnlijke plek. Want hoe vaak denken we eigenlijk te weten wat God wil? In haar overweging over ‘Uw wil geschiede’ trekt ze een helder spoor: van Paulus op de Areopagus,…

Meer lezen

God danst al voordat er iets was

“Was God eenzaam voordat hij alles maakte?” Met die ene vraag opende gastvoorganger Pim Brouwer een viering die je meenam naar het begin van alles — voor de schepping, voor de eerste letter van Genesis. Hij schetste een God die geen leegte hoefde te vullen, maar die al vóór alles…

Meer lezen

Wordt dat nog wat, dat koninkrijk?

“Je kan niet bidden vanaf een veilige afstand.” Dat zei Rolinka Klein Kranenburg over een gebed dat iedereen kent: Uw koninkrijk kome. Want wie dat bidt, bidt tegelijk: laat er iets van Gods werkelijkheid door mij zichtbaar worden. Ze nam de troonrede als opstap — een koning op een troon,…

Meer lezen

Onze Vader — een revolutie in twee woorden

“Voordat het een ritueel was, was het een revolutie.” Rolinka Klein Kranenburg nam ons mee naar een heuvel in Noord-Israël, 2000 jaar geleden, waar Jezus zijn leerlingen een gebed leerde in hun eigen spreektaal — het Aramees. Niet in de heilige taal van de godsdienst, maar in de taal van…

Meer lezen