“Was God eenzaam voordat hij alles maakte?” Met die ene vraag opende gastvoorganger Pim Brouwer een viering die je meenam naar het begin van alles — voor de schepping, voor de eerste letter van Genesis. Hij schetste een God die geen leegte hoefde te vullen, maar die al vóór alles liefde was: Vader, Zoon en Geest, verstrengeld in een eeuwigdurende dans. En vanuit dát beeld zei Pim iets dat bleef hangen: alles wat er mis is in deze wereld is gebroken relatie. Verbroken verbinding met elkaar, met God, met de wereld om ons heen. Misschien herken je dat wel — in je gezin, op je werk, of gewoon in jezelf. Pim sloot af met een persoonlijke uitnodiging: “Wat is jouw ene ding dit seizoen, dat de gemeenschap om je heen een beetje meer op God laat lijken?”
Bijbel bij deze viering: Genesis 1 en Johannes 17
Muziek en video uit deze viering: De viering begon met een lied dat Pim Brouwer al zong op de dag van zijn belijdenis: Mijn Lief — een lied over uitgenodigd worden in de beweging van God. Tijdens het avondmaal klonk NLB 388, en het slotlied was NLB 423 — een lied over liefde die niet scheidt, zelfs niet door de dood.
De overdenking start rond minuut [??:??]. Kijk de hele viering terug.
De kinderen gingen op zoek naar het verhaal van Bartimaeus via een groene tas vol aanwijzingen — een sandaal, een bril zonder glazen, een muntje. En ja, iemand voelde ook per ongeluk een pakje zakdoekjes. Dat hoorde er niet bij, maar Pim kon er wel iets bij verzinnen.
Zien we je aanstaande zondag om 10.00 uur in Theater De Kamers?
