“Ik ook van jou,” horen we hen in ons hart terugfluisteren. Deze zondag was een viering om bij stil te staan — bij iedereen die ons gevormd heeft en er niet meer is. Vaders, moeders, vrienden, geliefden. Rolinka Klein Kranenburg liet zien hoe verdriet en dankbaarheid hand in hand kunnen gaan: voor de handen die ons vasthielden, de stemmen die we nog kunnen horen, de liefde die ons gemaakt heeft tot wie we zijn. Mensen kwamen naar voren, schreven een naam op een vlinder en lieten die zakken in het doopvont. Een eenvoudig gebaar, maar het raakte iets dieps. Ben je er niet bij geweest? Dan wil je deze viering echt terugkijken. Rolinka daagde ons uit: wat bewaar jij in je hart van degene die je mist?
Bijbel bij deze viering: Johannes 1:1-18
Muziek en video uit deze viering: De viering opende met een sfeervolle clip — bekijk hem hier — terwijl op het scherm de woorden verschenen: Want van U is het koninkrijk en de kracht en de heerlijkheid, in eeuwigheid. Een binnenkomer die meteen de toon zette. Verder klonk het lied In de bloembol is de krokus (NLB 982) als slotlied — een verrassend hoopvol beeld van nieuw leven, als afsluiting van een viering over verlies en herinnering.
Tijdens de Ode aan de doden kwamen mensen naar voren om de naam van een geliefde op een vlinder te schrijven en die in het doopvont te plaatsen. Het doopvont vulde zich langzaam met namen — een ontroerend moment om te zien.
Zien we je aanstaande zondag om 10.00 uur in Theater De Kamers?

