Netjes opgevouwen linnen doeken, de kleding voor een dode. Maar de dode heeft ze niet meer nodig, de dode leeft. Alles aan dit verhaal tart met ons verstand, met onze werkelijkheid. Waar we struikelen door ons eigen leven, met diepte – en hoogtepunten, met vragen en twijfels. Over hoe graag we ook wel eens zouden willen, dat ónze dode zou leven… en van andere doden zijn we blij dat deze de rust gevonden hebben. De kwetsbaarheid van gezondheid, de spanning op het wereldtoneel, de dreigende taal van het kind in het Witte Huis. En alles is met alles verbonden, zo voelt t soms.
En dan komt deze week, deze bijna ongelofelijke week, met het ándere verhaal. Met een andere werkelijkheid. Eentje die niet past, en tegelijk eentje die zo uit het leven gegrepen is. Over vriendschap en verraad, over lijden en onschuldig bloed, over trouw en ontrouw en over geloven en twijfel. Maar het einde he… dat open einde… daar gaat het naartoe.
De voorbereidingen zijn in volle gang. Ik zie er erg naar uit. De mooiste week van het jaar in de kerk, en wat mij betreft de belangrijkste. Ik hoop dat jullie meewandelen deze komende dagen. Elke viering heeft haar eigen kracht en functie in Het Verhaal en daarom ook in ons verhaal.
In Vierklank staan de aanvangstijden verkeerd, deze staan goed op de website en de paaskaart die u allemaal heeft ontvangen. Donderdag en vrijdag starten we om 19.30, zaterdag om 21:00 uur en zondag om 10:00 uur.
Ik hoop je te ontmoeten! Lieve groet Rolinka
