De examens zijn achter de rug en inmiddels zijn de uitslagen ook binnen. Waar er bij de een thuis de vlag uit ging, werd er bij de ander een paar keer diep geslikt… een her… maar soms ook… nog een keer over doen. Na al het werk toch te horen krijgen dat het (net) niet gelukt is. Wat is dat enorm balen. Verwachtingen voor het nieuwe jaar bijstellen, plannen aanpassen… en ‘even’ deze enorme tegenvaller verwerken. Voor anderen is t eindelijk klaar, die middelbare school, en kan er begonnen worden aan een tussenjaar of de vervolgopleiding naar keuze. Het kan verkeren.
Ik begrijp uit verschillende media dat het landelijk examen dit jaar best veel net-niet-geslaagden kent. En er wordt bij gezegd dat dit een gevolg is van de corona tijd. En ik kan me daar ook echt alles bij voorstellen. In de cruciale periode waren de scholen gesloten en werd er online les gegeven. En ondanks dat scholen daar echt heel veel werk in hebben gestoken, blijkt nu ook dat de gevolgen van die tijd er dieper in hebben gehakt dan we hebben kunnen voorzien. Vanaf deze plek mijn heel hartelijke felicitaties voor elke tiener ( en zijn ouders) waar er de vlag uit kon. En voor elke tiener waar er nog een jaar, of een her aan zit te komen: hou vol! Je hebt het zeker in je en het komt er uiteindelijk ook zeker uit!
Komende zondag gaan de tieners met ons in gesprek. Ik ben heel benieuwd naar deze viering. De vraag is uitdagend genoeg: “wat maakt jou tot een christen”, of “wat maakt iemand een christen?” Als je zondag komt, heb je misschien al even over deze vragen kunnen nadenken en komen we met elkaar tot een inspirerende ontmoeting.
Ik zie je zondag!
Rolinka