De redding van de wereld begint aan de keukentafel, zo zegt psychiater Dirk de Wachter. Niet in Davos dus, niet met grote defensie-gebaren, maar aan een keukentafel. Het gaat om kleine miniatuur gemeenschappen, waar mensen zich met elkaar verbinden, elkaar zien staan. En dat klinkt als een druppel op de gloeiende plaat in het licht van alle dreiging van deze tijd. En het klinkt ook bijna te eenvoudig om waar te zijn. Tegelijk, het is aan een keukentafel waar plannen geboren worden om actie te voeren, om op te staan voor een kwetsbare groep, waar mensen elkaar horen en zien zitten en uitspreken: je staat er niet alleen voor.
Dirk de Wachter is onze Moderne Profeet deze komende zondag. En geen idee of hij veel van Augustinus gelezen heeft, maar zijn gedachtengoed vertoont veel overeenkomsten met Augustinus. Wat was het trouwens een bijzonder mooie en inspirerende middag afgelopen zondag met Paul van Geest. Dankbaar voor de grote opkomst, de betrokkenheid van de zaal en het enthousiasme van Paul van Geest, toog ik ’s middags weer naar huis. En ook vooral wel opgelucht dat het goed ging, want ik was best beetje zenuwachtig. Dank ook aan Peter Siebe die dit hele gebeuren heeft opgezet en met veel toewijding de pr heeft verzorgd.
Goed, Dirk de Wachter dus en zijn evangelie van de nabijheid, zo zou je het kunnen noemen. Na zijn diagnose met kanker is hij nog steeds actief en productief. Zijn laatste boek “Wachten, een levenshouding” is met veel enthousiasme ontvangen. Wie hij is en met name hoe zijn denken voor ons troostend, inspirerend en richtingwijzend kan zijn, gaan we deze zondag ontdekken.
Tot zondag! Met groet Rolinka