
Deze keer is de nieuwsbrief wat verlaat. Dit heeft alles te maken met de uitslag van de verkiezingen, die wilde ik even afwachten om een zo actueel mogelijk stukje te kunnen schrijven. Het ziet ernaar uit dat PVV fors is gedaald en dat D66 fors is toegenomen en dat zij nu op evenveel zetels staan. Het formatieproces gaat beginnen. Er stond en staat veel op het spel. Niet verwonderlijk dat er in de afgelopen campagne de thema’s “fatsoen”, “constructief’, “nieuwe bladzijde”, etc etc veel gehoord zijn. Dat is allemaal heel nobel, tegelijk is er natuurlijk meer nodig dan fatsoen om de boel weer op de rit te krijgen. Van boeren tot klimaat, van Gaza en wonen, deze thema’s zijn allemaal met elkaar verbonden. Alles heeft met alles te maken, niets staat los van elkaar. Dus om één thema eruit te pakken en dat te vergroten, ik noem maar iets als migratie, doet geen recht aan de complexiteit.
Ik zeg eerlijk dat ik linkser heb gestemd, dan de uitslag is geworden. Ik ben nog wat beduusd eigenlijk. En tegelijk hoef ik dat ook niet te zijn, want ja… de verdeeldheid in Nederland is algemeen bekend. Mooi dat Jetten zegt er voor alle Nederlanders te willen zijn, maar dat kan simpelweg niet. Als je pittige beslissingen moet nemen, stoot je altijd iemand voor het hoofd. Wat ik absoluut wel hoopvol vind, is dat ik in deze uitslag een beweging waarneem, die meer neigt naar constructieve dialoog in plaats van gescheld en geschreeuw. Laat dat een begin zijn.
In het voorbereiden van de viering van komende zondag speelde dit alles op de achtergrond mee. Welke kant gaat het op, wat kan ik zeggen? We mogen twee nieuwe ambtsdragers bevestigen, Jacob Bajema als penningmeester en Clarissa Splinter als diaken, het is ook nog eens 2 november, Allerzielen… hoe krijg ik dat allemaal bij elkaar? Het lijkt haast een formatie. Dus ik koos voor iets wat boven de partijen hangt. Een oude profeet, om toch in het profetisch thema te blijven: Jesaja. Hoe komt Gods wereld tot haar recht? En welke koers hoort daarbij? En hoe zijn de Heiligen ons hierin voorgegaan? Op welke schouders staan wij als we het vergezicht van Vrede in het oog willen houden? Aan het eind van deze maand, 23 november, staan we bewust stil bij onze geliefden die zijn overleden. Deze zondag nemen we hen in gedachten alvast mee. Ik hoop u en jou te zien!
Komende zaterdag is er in het winkelcentrum van Vathorst trouwens wel de mogelijkheid om een kaarsje aan te steken voor iemand die je mist. Vanaf 13 uur staat de kraam “Ik mis je” mooi opgesteld met vrijwilligers van de Veenkerk om je te verwelkomen.

