Deze zin hoorde ik in een podcast waarin o.a. het verhaal van Sara werd besproken. En beter goed gejat, dan slecht verzonnen… ik heb hem overgenomen. Want, jawel, komende zondag geen moderne profeet, maar het oerverhaal Sara staat centraal. Dit heeft natuurlijk alles te maken met de musical Sara die in oktober zal worden opgevoerd. Deze zondag zal het koor een aantal liederen uit die musical ten gehore brengen en lezen wij uit Genesis over Sara’s einde. En vanuit dat einde kunnen we ook wat terugblikken op haar leven, de hoogte en dieptepunten en daarin ontdekken dat niets menselijks Sara vreemd is geweest.
Voor mij is en blijft Sara’s verhaal meeklinken in mijn eigen biografie. Haar grote verlangen naar een kind heeft zoveel in haar leven in beweging gezet. Om dan vanuit het einde van haar verhaal samen met haar terug te blikken en te zien hoe onbewuste verlangens haar handelen bepaald heeft, is troostrijk en leerzaam.
Tegelijk is deze zondag natuurlijk een mooie gelegenheid om alvast een preview te krijgen van het enorme project wat deze musical is.
De storm rondom het AZC is Vathorst is wat gaan liggen. Gelukkig. Wat blijft is toch een kwetsbaar bestand, want kennelijk kan de vlam zo in de pan geraken. Ik vind het wel hoopvol om te zien dat er nu duidelijk zichtbaar en hoorbaar ook de geluiden van de nuance te zien en horen zijn dankzij de ludieke raamposters en de nog steeds wel actieve en groeiende groep van mensen die weg willen blijven uit de hoek van haat en polarisatie, zonder de zorg weg te poetsen, die er ook is. Ik hoop dat dit geluid hoorbaar blijft.
Wij zien elkaar hopelijk aanstaande zondag. Dan starten we overigens ook weer met de Holy Shit groep in de Inham. We zijn echt begonnen!
Groet
Rolinka