Toen ik einde van de middag mijn telefoon pakte en de NOS-site opende, zoals ik dat bijna dagelijks doe op dat tijdstip, schrok ik. Paulien Cornelisse is overleden. Dat ze ziek was, wisten de meeste mensen wel. Maar ik had haar gister nog op tv gezien bij de Slimste Mens, dat kan toch niet? Al vele jaren put ik inspiratie uit haar boeken, die bol staan van wonderlijke observaties en geniale taal analyses. Haar talent om in de kleine gewone dingen, toch iets heel ongewoons of absurds te ontdekken is grandioos, en dat talent benutte zij ten volle. Als eerbetoon een van haar prachtige korte columns die in de Volkskrant gepubliceerd zijn. Over verwondering gesproken.
Ik zag een bijzondere vogel op straat die gewoon bleef zitten. Hij flapperde wat. Zou hij gewond zijn? Hij was zwart met rood en ik wilde al opzoeken welke vogel dit dan was. Dichterbij durfde ik niet goed te gaan, want dan zou hij natuurlijk wegvliegen en dan was mijn moment met de wilde natuur voorbij. Ik besloot van een afstandje te genieten en deze ervaring niet te verpesten door de behoefte aan kennis. Niet altijd alles willen weten, ook gewoon observeren en ‘zijn’.
Na enige tijd vloog het vogeltje stuiterend over straat weg. Het bleek de verpakking van een Mars-reep.
Gegeneerd keek ik om me heen. Gelukkig had niemand gezien dat ik zo had staan genieten van mijn diepe contact met de natuur.
Aan de andere kant, wat jammer eigenlijk dat niemand het had gezien. Hoe mindful had ik mij opgesteld jegens iets schijnbaar onbelangrijks als een Mars-papiertje! Wat een verlichte vrouw!
Paulien Cornelisse 1976 – 2026
Aanstaande zondag zullen we verder gaan met het Onze Vader. De bede: Laat het werkelijkheid worden, Uw wil… zoals in de hemel, zo ook op aarde…
Dit is de meest letterlijke vertaling van de griekse tekst. Als je de woorden zo leest, klinkt het al anders. Uw wil geschiede klinkt veel passiever. En ook, vind ik gevaarlijker. Want door het zo te formuleren, kan die wil van God heel dwingend voelen. En kunnen er ook zaken en situaties onder vallen, die bijbels gezien helemaal niet samenvallen met een liefhebbende bevrijdende God. Dus hoe leggen we deze bede dan wel uit? Om dit goed te verstaan, zullen we opnieuw naar Jezus moeten kijken. Als dit gebed als blauwprint voor het leven geldt, dan is het het leven van Jezus wat daar beeld bij geeft, invulling aan geeft en ons laat zien waar we om bidden, wát we bidden. Ik hoop u en jou aanstaande zondag te zien!
Groet Rolinka
