Aswoensdag vandaag. Het einde van de carnavalstijd en daarmee het begin van de vastentijd, de tijd naar Pasen toe. Het begint hier. Bij het diepe besef dat wij mensen stof zijn en tot stof zullen terugkeren. Een eerbiedig buigen van het hoofd. Stilgezet worden bij onze feilbaarheid, kwetsbaarheid en vergankelijkheid. Je zou kunnen zeggen: “maar dat weten we toch wel?”. Zeker, deep down inside weten we dit wel. Me dunkt, we worden er vaak genoeg bij bepaald. Wanneer er ziekte is, een (plotseling) sterven of situaties die ons overrompelen en ons klein doen voelen. Maar nu, op deze dag, vandaag, aswoensdag, trekken we dat gelijk. Het betreft ons állemaal tegelijk. We staan nu, zo zou je het kunnen zien, allemaal even aan het startpunt. Midden op dat ganzenbord van het leven, moeten we allemaal langs start. Hier sta je mens, stof ben je en tot stof zul je terugkeren. Dat is wie je bent. En dit niet als straf, maar als reality check.
We krijgen de kans om ons te bezinnen op onze weg door het leven. We krijgen de ruimte om in te zien en uit te spreken waar we tekort zijn geschoten. We krijgen de mogelijkheid om sorry te zeggen, tegen onszelf, tegen God, tegen onze naaste, tegen de schepping. En met dat we dat doen, is er de uitnodiging om de tijd naar Pasen daar bewust mee om te gaan. Met jezelf, met God, met je naaste, met de schepping. Het begint hier, deze aswoensdag en komende zondag de eerste zondag van de veertigdagentijd. Uitspreken en horen dat we in al onze menselijkheid fouten maken, de weg kwijt raken, onszelf belangrijk maken. En dat we alsnog intens geliefde mensen, kostbare mensen zijn in Gods ogen. En dat we bedoeld zijn voor het leven. En die weg mogen we gaan, de weg naar het leven, de weg van de opstanding. Opnieuw beginnen betekent dat je niet wegstopt wat verkeerd is, maar toegeeft dát het verkeerd is. Dat dat wat je in de weg zit, wat jou minder mens maakt, wat jij beschadigd hebt of jou beschadigd heeft, door God gezien mag worden. Je hoeft je niet beter voor te doen dan je bent, je bent… en dat is al kostbaar genoeg. Wel aan, probeer het nog maar eens… op weg naar Pasen, naar het leven… Eerst langs start…
Tot zondag! We delen brood en wijn, hartversterkers voor de weg naar Pasen toe.