“Het is soms gewoon dansen met je ogen dicht.” Met die woorden raakte Rolinka Klein Kranenburg de kern van de laatste bede uit het Onze Vader: bevrijd ons van het kwaad. Ze nam ons mee naar de woestijn, waar Jezus hongert, beproefd wordt en toch een andere weg kiest — niet de weg van macht of geweld, maar die van trouw aan wat hij gelooft. En dan schuift ze het verhaal naar nu: Gaza, demonstraties, de boze man die de kerk uitloopt na een gebed. Hoe blijf je integer als emoties hoog oplopen? Hoe steek je je hand uit, ook als je niet weet of die wordt aangenomen? “Blijven bewegen, dwars door alle onzekerheid heen, omdat je wel vertrouwt op een God die heeft beloofd er te zijn.” Die vraag geeft Rolinka bewust mee — zonder kant-en-klaar antwoord.
Bijbel bij deze viering: Matteüs 4:1–11
Muziek en video uit deze viering: Na de overweging klonk Lied van Christus en de Duivel van Stef Bos — een lied over twijfel, keuzes en dansen met je ogen dicht dat de preek bijna letterlijk voortzet.
Rolinka tipte aan het einde nog twee literaire metaforen voor het kwaad die ze zelf te mooi vond om ongenoemd te laten: Lord of the Rings en The Chronicles of Narnia. Niks te doen dit weekend?
Zien we je aanstaande zondag om 10.00 uur in Theater De Kamers? Dan staan we stil bij de doden en noemen we in liefdevolle herinnering de namen van hen die we zijn verloren.

