“Ik heb mijn ziel tot rust gebracht” — niet: ik wás rustig, maar: ik heb er iets voor moeten doen. Rolinka Klein Kranenburg opende Psalm 131 als een kleine, bijna verstilde zomergids. Ze beschreef hoe een gespeend kind — verzadigd, zonder te hoeven bewijzen — eenvoudig ligt in de armen van zijn moeder. Zo’n kind hoeft niks meer. Het laat zich dragen. Dat beeld zette ze naast het gevoel dat velen kennen: de vakantie begint, de agenda is leeg, maar het hoofd draait nog op volle toeren. En dan die subtiele val: de overtuiging dat alles van jóu afhangt. Het was de laatste viering van het seizoen — een uitzwaaiviering — en Rolinka vroeg je om de zomer in te gaan als dat gespeende kind. Kleiner dan je agenda. Gedragen. “Mag het zo zijn deze zomer.”
Bijbel bij deze viering: Psalm 131
Muziek en video uit deze viering: Na de overweging klonk een lied over loslaten en ruimte maken — bekijk het hier terug. En de kinderen kregen een hilarische video te zien over een stel dat besloot te stoppen met praten — en overstapte op vlaggen. Communiceren met vlaggen. In de kerk. Bekijk het zelf maar.
De overdenking start rond minuut [??:??]. Kijk de hele viering terug.
Twee tieners werden deze zondag extra in het zonnetje gezet: Jip en Eline, die allebei na een valse start alsnog zijn geslaagd voor hun examen. Rolinka vertelde hun verhaal met zoveel warmte dat de hele zaal meeleefde — en dat ook echt voelde.
Zien we je aanstaande zondag om 10.00 uur in Theater De Kamers? De Veenkerk is met zomerstop, maar in de Inham en het Brandpunt kun je gewoon terecht — en op 23 augustus is de Veenkerk weer open.
