“Laat me mijn eigen gang maar gaan” — het is de zin die door de hele viering klinkt, gezongen door Ramses Shaffy en Liesbeth List, en tegelijk de rode draad in de overweging van Martin Snaterse. Hij neemt je mee naar het theaterstuk van Joris Linssen over een Oezbeeks gezin in een kerkasiel, een 17-jarige die met een rookbom afscheid neemt van zijn middelbare school, en een koning die een bruiloftsfeest geeft waar niemand op afkomt. Want God laat ons gaan — zoals goede ouders dat doen. Maar de uitnodiging blijft staan. Martin stelt de vraag die blijft hangen: en de zoon van de koning, waar is die gebleven? Misschien is dit het evangelie dat je nog niet eerder zo gehoord hebt.
Bijbel bij deze viering: Jesaja 25:6-9 en Matteüs 22 — over het feestmaal op de berg en de gelijkenis van het bruiloftsfeest.
Muziek en video uit deze viering: Ramses Shaffy en Liesbeth List zingen Laat Me — ontroerend, kwetsbaar, en precies het hart van deze viering. En als slotlied: Ik danste die morgen toen de schepping begon — een lied dat je met een glimlach de deur uit danst.
De zegen aan het einde werd uitgedeeld met de rechterhand open naar boven en de linkerhand op de schouder van de buurman of -vrouw — een kleine dans op zichzelf.
Zien we je aanstaande zondag om 10.00 uur in Theater De Kamers? Rolinka Klein Kranenburg gaat dan voor, en vervolgt waarschijnlijk het Onze Vader-project.
