“Wat er ook gebeurt, niemand kan jou afnemen wat jij in je geest bewaart.” Die woorden fluisterde Ediths moeder haar toe op het perron van Auschwitz — woorden die haar hele leven zouden blijven echoën. In deze viering was Edith Eva Eger de moderne profeet: Holocaustoverlevende, psychologe en getuige van hoop. Rolinka verbond haar verhaal met Bartimaeus, de blinde man langs de weg die midden in zijn uitzichtloosheid roept: ik wil zien. Niet wegkijken, maar toelaten. Niet bedekken, maar doorvoelen. Dat raakt ook jou — want die innerlijke ruimte waar iets van vrijheid blijft bestaan, die is er bij elk mens. Rolinka liet haar kritische noot niet achterwege: niet iedereen heeft evenveel ruimte om die keuze te maken. Maar de kern bleef staan: “Jij bent een kostbaar, lief mensenkind, door God gekend, gewild en geweten.”
Bijbel bij deze viering: Marcus 10:41–51
Muziek en video uit deze viering: De opening van de dienst werd gevormd door een indringend videoportret van Edith Eva Eger — honderd jaar oud, nog altijd onverstoorbaar helder. Tijdens het Kyrie klonk een aangrijpend lied dat de duisternis en de hoop van dit moment onder woorden bracht. En als slotlied zong de hele zaal — kinderen vooraan dansend — “Ik wens jou”, een warm en onverwacht einde aan een viering over keuze, veerkracht en kostbaarheid.
De overdenking start rond minuut 34:00. Kijk de hele viering terug.
Bijzonder moment: tijdens de collecte kondigde Johan met veel mysterie het thema van het Vinkerkamp aan — maar verried het niet. Het formulier lag in de hal. Wie het raadt, mag het invullen.
Zien we je aanstaande zondag om 10.00 uur in Theater De Kamers? Grazia van der Lucht leidt dan de viering, met als thema: Dat wil ik ook.
