We hebben er eventjes op moeten wachten, maar het laatste weekend van juni was het dan eindelijk weer zover. De jeugd mocht weer met een clubje leiding op kamp in Putten.
Stiekem hoop je dan op mooi weer, nou dat hebben we gekregen hoor. We moesten zelfs een hitteplan bedenken. Iets later beginnen, het programma hier en daar aanpassen, maar alsnog bijna alles kunnen doen wat we graag wilden doen.
Veenkerkkamp door de ogen van de kampleiding:
Ineke: waarom kamp zo geweldig is? Omdat groot en klein er samen één grote, gezellige bende van maken! Samen lachen, samenwerken en genieten — elke keer weer bijzonder.
Ook achter de schermen was het genieten. Samen met het team het thema tot leven brengen.
En alsof dat nog niet genoeg was, kwam Greet Zweet uit Amerika regelmatig langs. Zelfs zij was onder de indruk van de echte Veenkerk-vibes. Missie geslaagd!
Jinte: ik was dit jaar voor de eerste keer als begeleiding mee met het Veenkerkkamp. Ik vond het onwijs leuk eens een keer vanaf deze kant het kamp mee te maken en ook zelf een bijdrage te leveren door mijn paard te gebruiken voor het Olympisch paardrijden!! Een onwijs leuk en gezellig weekend gehad en ik ga dit zeker nog eens doen!
Matthijs: meedoen is veel belangrijker nog dan winnen, zo waar en wat hebben we een plezier gehad met de jongsten en ook met de tieners tijdens de Olympische Veenkerkspelen!
Die spanning op de gezichten van de kleinste kinderen toen de verkregen medailles ineens gestolen bleken te zijn door Olle de winteratleet
(in het begin ook even de verwarring bij de tieners) waren GOUD!
Hele mooie optredens bij de Bonte avond, wat hebben we veel talent in de Veenkerk. Om met de woorden van Olle te spreken ungeleuveluk!
Sander: na een ochtend boordevol activiteiten was iedereen wel toe aan wat verkoeling. Met de tieners trokken we als eerste naar het water voor een verfrissende duik. Wat begon als een rustig zwempartijtje, escaleerde al snel tot iets veel wilders: iemand ontdekte een bosje zeewier, en vanaf dat moment was er geen weg meer terug. Binnen no-time ontstond er een verzamelwoede en vlogen de groene slierten alle kanten op. Er werd gedoken, gevlucht, en vooral heel veel gelachen. Het was een spontane, natte, en vooral hilarische afsluiting van een geslaagde ochtend.
Marieke: met twee volle auto’s met tieners, ‘s avonds weg sneaken en hup naar de Mac inclusief parkeerplaats detour. Onderweg kregen we zelfs nog een bliksems schouwspel te zien dat de lucht oplichtte en voor aardig wat gerommel zorgde. Eenmaal in de Mac aangekomen genoten we van een zoute en kleffe hap. Ook leerden we dat sommigen een voorliefde voor mayonaise hebben. Met ons buikje vol vervolgden we onze weg weer naar het inmiddels stille Kamphuis. Waar de tieners nog tot in de late uurtjes elkaar beter leerden kennen.
Jorien/Hilde: wij mochten als keukenbrigade vooraf in de heerlijke koele supermarkt voor 30 man boodschappen doen. Dat was een beste lijst, maar we hadden toch vrij snel twee karren volgeladen. Met dank aan Jumbo Vathorst die ons korting heeft gegeven op de boodschappen. In de keuken op locatie kregen we vaak spontane hulp bij het afwassen en afdrogen, maar ook bij groente snijden en helpen roeren in een enorme pan pastasaus. Wat geweldig was dat. Het was voor sommigen ook even een fijn rustmomentje bij ons in de keuken. Of om even te checken: het is toch niet echt hè, dat de medailles weg zijn?
We willen tot slot alle Veenkerkers heel erg bedanken voor de sponsoring, het aanmoedigen bij de sponsorloop, het meeleven, het meebeleven van de kerkdienst en onze fantastische juryleden op de bonte avond.
Hielke, Hilde, Ineke, Jinte, Jorien, Kris, Marieke, Matthijs en Sander