We kunnen terugkijken op een intense Stille Week en een feestelijke Pasen, volgens mij staat er een mooi verslag van Peter Siebe ergens in de nieuwsbrief, dan wel op de site. En voor allen die het gemist hebben. De vieringen staan online.
De afgelopen week was veelbewogen. Eerst zagen we de uitvaart van de Paus op zaterdagmorgen. Wat mij het meest trof, onder andere, want er is best wat over te delen, was wel het delen van de communie. Ik had eerlijk waar gezegd verwacht dat ze dat zouden ‘voordoen’ en dat, door ernaar kijken alleen, iedereen ingesloten zou worden. Tot mijn verbijstering kregen alle aanwezigen, allemaal, dat hele plein vol, de communie! Prachtig! En zo hoort het ook. Van koning tot tiran, van zwerver tot nieuwsgierige bezoeker, iedereen hoort erbij. Dat was de boodschap van deze Paus en dat werd in die communie heel zichtbaar. En dat iedereen uitgenodigd werd elkaar de vrede van Christus te wensen, vond ik ook een bijzonder moment. Wat zouden ze zeggen, die daar in de hoek met wereldleiders… vroeg ik me af…
Daarna het feestgedruis van Koningsdag. En met dat mooie weer kon dat niet anders dan een feestje zijn. Ik heb heel blij met mijn oranje MINI rondgereden, dakje eraf, muziekje an… Waar je al niet vrolijk van wordt.
En… Toen werd ik 50… Zo anders dan ik me een jaar geleden had voorgesteld. Maar ik heb me toch jarig gevoeld!! Berichtjes, kaartjes, kadootjes, belletjes… en ’s avonds een bescheiden feestje, het echte feest komt nog. Het is een wonderlijk gegeven, dat 50 worden. Het voelt alsof ik een grens overgestapt ben naar een heel nieuw tijdperk, waar ik ontzettend veel zin in heb.
En al dat wordt overstraald door een heel bijzonder cadeau. Daar wil ik toch wel even bij stil staan. Ik mocht van jullie de Paaskaars ontvangen. En terwijl ik het typ, branden er alweer tranen in mijn ogen. Ik voel me daar zo door geroerd, geraakt, het maakt me verlegen en nederig en ontzettend dankbaar. Dat deze kaars, die symbool staat voor Liefde sterker dan dood, voor Leven boven alles ontvangen en gedragen uit en door Gods hand in mijn kamer mag branden. Dit troost en sterkt me nog meer om opgewekt en opstandig te zijn en om het leven ten volle te omarmen. Ik weet dat dit cadeau voortkomt uit een grote betrokkenheid van jullie en die heb ik het afgelopen jaar al zo gevoeld en ervaren. Dit maakt het nog meer werkelijk. Dus dank dank dank, uit de grond van mijn hart.
Komend weekend is weer een weekend van gedenken en vieren tegelijk. Eerst die vierde mei, nu 80 jaar bevrijding. En deze vrijheid voelt meer dan ooit als iets wat totaal niet vanzelfsprekend is. Iets om te koesteren, om te behouden, om te delen, juist nu. Om voor te leven, elkaar steeds weer op te wijzen. Want wereldwijd staat vrijheid op vele manieren onder druk. Des te meer reden om dit bijzondere jubileum met aandacht en zorg te gedenken. Ik mag voorgaan in de Inham die 4 mei, ’s avonds voorafgaand aan de kranslegging bij de Naald. ’s Morgens zal er in de Veenkerk een kort ochtendgebed zijn. Ik vind het best een eer en eigenlijk ook wel een beetje spannend, ik zal mijn woorden met veel zorgvuldigheid moeten kiezen. De volgende dag vieren we de vrijheid, laten we dat vooral ook volop doen! Want het is een groot groot goed!
De komende maand zal voor mij ook in het teken staan van klussen en verhuizen. Ik zal een beetje schipperen tussen werk en klus. Mocht ik wat trager reageren, dan anders, of iets vergeten… bij deze de disclaimer… ik ben een beetje afgeleid. Ik zal het weekend van 24 mei verhuizen en ik hoop daarna weer alle tijd en aandacht aan de Veenkerk te kunnen geven… binnen de 70 % natuurlijk he…
Voor nu, nogmaals dank voor jullie, dank voor die geweldige Paaskaars, dank voor al jullie hulp alvast de komende maand, zowel fysiek als in de geest… alles is gezien en gewaardeerd! Dankjewel!
Lieve groet Rolinka