“Zie, hier ben ik.” Vier woorden — en volgens Erik Renkema zijn ze alles wat een mens te zeggen heeft. Want Jozef spreekt maar twee zinnen in het verhaal van Genesis 37, het moment waarop zijn broers hem uitkleden, in een put gooien en verkopen aan een karavaan. Erik stelde zich voor wat er in Jozef omging: de hobbelde karavaan richting Egypte, de gestolen veelkleurige mantel, de vraag of hij genoeg had moeten smeken, bidden, zeggen. Maar dan keert hij om: al die woorden had Jozef niet nodig. Die twee zinnen waren genoeg. “Zie, hier ben ik” — gezegd tegen zijn vader als antwoord op een opdracht. “Mijn broeders zoek ik” — gezegd tegen een vreemdeling op een verlaten veld. Herken je je eigen onderwegzijn daarin — op momenten dat je wacht, twijfelt, of gewoon niet weet waar je naartoe gaat? Erik daagde de gemeente uit om zichzelf die vraag te stellen: waar is jouw leven een antwoord op, en tegen wie zeg jij vandaag “zie, hier ben ik”?
Bijbel bij deze viering: Genesis 37:12–36
Muziek en video uit deze viering: Tijdens de overweging klonk het indringende lied In het duister van de vragen (Zingenderwijs 81) — een lied vol twijfel en duisternis dat precies paste bij Jozef op de bodem van de put. Als slotlied zong de gemeente Zangen van Zoeken en Zien 252, een lied over geest, licht en zegen dat de dienst op een bijzondere manier afsloot.
De overdenking start rond minuut 30:00. Kijk de hele viering terug.
Bijzonder moment: de felicitaties gingen vanochtend naar Dikmes — en de kaars reisde mee. Ook werd voor het eerst de nieuwe digitale assistent Veeni aan de gemeente voorgesteld, die wekelijks een teaser maakt van de dienst. Nieuwsgierig? Die staat ook in de nieuwsbrief van deze week.
Zien we je aanstaande zondag om 10.00 uur in Theater De Kamers? Rolinka Klein Kranenburg gaat dan voor.
