Laten we – zeker in de periode van het gedenken van de bevrijding van Nederland – bidden tot de Eeuwige die er wil zijn voor vriend en vreemdeling
Voor alle asielzoekers die in onzekerheid moeten leven,
voor alle vluchtelingen die in een vreemd land moeten verblijven,
dat er voor hen een nieuwe toekomst mag zijn.
Voor allen die verantwoordelijkheid dragen in het asielbeleid,
de minister, de medewerkers in de opvangcentra
Bidden we voor hen om wijsheid en mededogen.
Dat ieder mens tot zijn recht mag komen,
zich aanvaard mag weten door anderen,
zijn/haar gaven vrij kan ontplooien.
Voor onszelf bidden wij:
dat wij de kracht mogen krijgen
beelddrager te zijn van de Eeuwige,
er te zijn voor mensen die op ons pad komen,
dat wij in de vreemdeling onze naaste mogen herkennen.
Als teken van verbondenheid met hen en met hun problematiek brengt de diaconie een bloemengroet in kamp Zeist en ook in onze kerk staat op 11 mei een roos op het altaar.