“De wereld kantelt. En eerlijk gezegd word ik daar ook wel eens moedeloos van.” Jos van Oord begon deze viering met een verrassend eerlijke bekentenis — geen geruststellend praatje, maar een man die zelf ook soms de krant dichtslaat. Vanuit die eerlijkheid nam hij de gemeente mee in een eigenzinnige lezing van de tien plagen: niet als straf van een boze god, maar als een ludiek godenspel. De Nijl als economisch systeem. De kikkers als ontluistering van een vruchtbaarheidsgodin. De muggen als aanslag op de waardigheid van een priesterklasse. En dan de vraag die Jos aan iedereen meegaf: wie of wat is jouw echte god — en wat is de vrucht daarvan? Als jij die vraag ook wilt voelen landen, is de livestream het bekijken meer dan waard. “God wordt als een hand van iemand op jouw schouder. God wordt als de morgendouw. Daar trek ik me aan op.”
Bijbel bij deze viering: Exodus 7:14-18 en Exodus 8:12-15
Muziek en video uit deze viering: Het Golden Gate Quartet zong Let My People Go — gospelzang als directe schakel tussen het bijbelverhaal en het nu. Precies het soort moment dat deze viering net even anders maakt dan een gewone kerkdienst.
De overdenking start rond minuut 38:00. Kijk de hele viering terug.
Jos vertelde tijdens de overweging dat hij thuis scribbelspelletjes deed met zijn kleindochter Adrienne — en dat hij zich afvraagt hoe haar wereld eruitziet als ze opgroeit. Dat kleine, persoonlijke moment gaf de hele viering een warme ondertoon.
Zien we je aanstaande zondag om 10.00 uur in Theater De Kamers? Rolinka Klein Kranenburg gaat dan voor.
