“Leeft mijn vader nog?” — die ene vraag breekt Jozef open. Rolinka Klein Kranenburg nam de gemeente mee in de ontknoping van het Jozefverhaal: het moment waarop Judah opstaat voor zijn kleine broer Benjamin, en Jozef hoort wat hij al die jaren had willen horen. Zijn vader leeft. Er is liefde. Er is een omhelzing mogelijk. Rondom die scène stelde Rolinka een vraag die haar niet losliet: geloof je dat God een plan heeft voor je leven? Ze zocht het antwoord niet in een routekaart, maar in een belofte — ‘Ik ben erbij, ga maar op weg.’ Niet alles vastgetimmerd, niet alles verklaard, maar wel: aanwezig. Misschien herken jij dat ook — dat God het meest oplicht juist op de plekken waar je het minst verwacht. Rolinka liet de vraag open: wat als vergeving de toekomst opent?
Bijbel bij deze viering: Genesis 44:27 – 45:15
Muziek en video uit deze viering: Het slotlied was Ga maar gerust (Het liefste lied van overzee 15) — een teder lied dat de toon van deze viering precies raak. Tijdens de overweging klonk ook het lied There is a longing in our hearts, o Lord, gezongen als gebed — een moment dat in de zaal stil werd.
De overdenking start rond minuut [??:??]. Kijk de hele viering terug.
Bijzonder dit keer: de kinderen kwamen na hun eigen viering terug met zelfgekochte koekjes voor de hele gemeente — spontaan gedeeld, precies op het moment dat het over gemeenschap ging. En er was groot nieuws: het thema van het Veenkerkamp 2026 werd feestelijk onthuld. Olympische Veenkerkspelen — de hints zijn de afgelopen weken niet voor niets voorbijgekomen.
Zien we je aanstaande zondag om 10.00 uur in Theater De Kamers? Rolinka is er dan niet — zij is een weekje op vakantie — maar de viering is in goede handen.
